مهربانی را وقتی دیدم که کودکی خورشید را در دفتر نقاشیش سیاه کشید تا پدر کارگرش زیر نور افتاب نسوزد.

***********************************

گلهای بهشت سایبانت ، یک دسته ستاره ارمغانت ، یک باغ پر از گلهای نرگس تقدیم به قلب مهربانت.

***********************************

در راه رسیدن به اوج با مردم مهربان باش چرا که هنگام سقوط با همان مردم روبرو می شوی.

***********************************

کاش میشد بر جدایی خشم کرد ، شاخه های نسترن را با تواضع پخش کرد ، کاش می شد خانه ای از مهر ساخت ، مهربانی را در آن سرمشق کرد ، روی دلهای حقیقی نقش کرد.

***********************************

سکوت چیز زیبایی است! وقتی تمام حرفها از توصیف مهربانیت عاجزند.