یاد آن دوران همیشه خوش باد / نمیدانم چرا مرا بردی از یاد

الان هرجا هستی با هرکه هستی / آرزو دارم که همیشه باشی شاد

 

* * * * * * * * * * * * * * * *

 

آدما عادت دارن از هم دیگه بت بسازن / راه صد ساله رو یک ساعته چهار نعل بتازن

وقتی که قدیمی شد ، بگن دیگه خسته شدن / بگن این کهنه شده ، به اون یکی دل ببازن

 

* * * * * * * * * * * * * * * *

 

همیشه آتش عشق را اشک خاموش می کند

چه راحت معشوق عاشقش را فراموش می کند

 

* * * * * * * * * * * * * * * *



به لبهایم مزن قفل خاموشی که در دل قصه ای نا گفته دارم

ز پایم باز کن این بند گران را که از این سودا دلی آشفته دارم

 

* * * * * * * * * * * * * * * *

 

جان از سحره خسته ای دارم / دل از غم شکسته ای دارم

بی تو جان رسید به لب / دریاب کز غمت جان خسته ای دارم

 

 * * * * * * * * * * * * * * * *


میان عابران تنهاتر از من هیچ کس نیست / کسى اینجا به فکر این غریبه در قفس نیست

دلم امشب براى خنده هایت تنگ تنگست / فقط در دستهاى گرم تو مردن قشنگست

 

* * * * * * * * * * * * * * * *

 

اگر بودی دلم رسوا نمی شد / دوباره چشم من دریا نمی شد

اگر بودی نگاه بی پناهم / میان مردمان تنها نمی شد

 

 * * * * * * * * * * * * * * * *

 

دوستت دارم دانم که تویی دشمن جانم ، از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم