چراغ ها را از دیشب خاموش کرده ام

تا از هجوم ِ تنهایی

در امان باشم

اما

بی فایده س

پیامک های تو، که مثل سنگ مرا سنگسار می کنند

مخفیگاه مرا لو داده اند

به تنهایی

به این دردِ تا همیشه
.
.
تنهایی، روبروی من نشسته

با چشمان نافذش عمق مرا می درد

کنایه می زند

زخم زبان می زند